top of page

Ձոն անձնասպանին

Ապրե՛ք դուք

մեռյալներ անձնասպան

որ մի օր ձանձրացաք

ու գնացիք

մինչ օրը անհոգնում սկսում է դարձյա՜լ

չամաչելով

ինքն իրեն նույնությամբ կրկնելուց

հիշո՞ւմ եք արևը մեր բակի

տհաս

բայց փարթամ Արփիի պես

յոթից-յոթը վառվող

լույսերը փողոցային

որ այդպես էլ

չթողեցին ձեզ տարբերել

երբևիցե

խոր գիշերը` սկսող երեկոյից

մխիթարվե՜ք... նույն արևն է... մսոտ

շուրջօրյա նույն լույսերը դավադիր

ապրե՛ք դուք

մեռյալներ առյուծասիրտ

որ հատեցիք սահմանը խիզախորեն

դեպի Տուն`

կտրելով ժապավենը անդենի

մեկընդմիշտ...

անվերադարձ ընդհատելով

տաղտկալի իներցիան

սովորույթի


bottom of page