top of page

Ընդհատված մանկություն

Մի օր

ես քմահաճորեն իջեցրի

կոպերը զսպանակավոր իմ տիկնիկի

ու նա իսկապես

մեռավ

իր հետ տանելով մանկությունս

(թեպետ խաղ էր այդ ընդամենը)

ճշմարտությունը սա է այսուհետ

երկուշաբթի առավոտը այս

չվճարված պարտքերը ծրարածալ

աղբարկղը` բերնեբերան լցված

չստացված երգերով պատառոտված

երթուղային տաքսին չլվացված

աղբահավաք մեքենայի զանգը`

խիստ վերջնական

դեռ մինչև վերջ չբացված օրվա համար

և վերջապես

մայ՜րս – (հոգնած Աստված)

դեռ շորերով քնած խոհանոցում

ուզում եմ կռանալ (ինչպես գյուղում)

ու շուրթերով վերցնել զգուշորեն

կնճռոտ մաշկը դեմքի

հանց կաթի սեր

(մերկացնելով տակի շերտը մանկան պես հարթ)

- ա՜ղբ... ընդհատում է վարորդը վերջին անգամ

բացում եմ դուռը և հրա՜շք

կաթով լի շիշ է

գետնին դրված

առանց ցած իջնող

ոտնահետքի


bottom of page