top of page

Այն օրը

երբ աստված էի ես

ամենուր էի... մեծ

ու

նախապես գիտեի

ամեն բան

ցանկացա

որ անակնկալ լինի մի

ու եղավ անակնկալ

և

եկավ նա

հետո նայեցի ու տեսա

որ լավն է նա

ու կամեցա

որ կրկնվի նորից

անակնկալը

ու նա արագ դո՛ւրս ցատկեց

իմ անկողնուց... հագնվեց

ուղղեց մազերը հայելու մեջ

ու գնաց

... որ ետ գա կրկին`

անակնկալ

ու թեպետ ուրիշ անգամներ էլ

պատահել է այդպես

որ գա մի մարդ

ու դուրս թռնի այդպես անկողնուց իմ

հագնվի ու գնա

լուսաբացից առաջ

բայց այդ մեկը տարբե՜ր էր

բոլորովին

ու

կիմանամ վստահ

անգամ մթության մեջ

որ ի՛նքն է

երբ էլ որ գա

հիմա ես գալուստին եմ սպասում

նրա

երկրորդ

թեպետ աստված չեմ այլևս

արդեն վաղուց

երե՛կ էլ ինքը չէր եկողը

(չլինի մի բան է պատահել... ճանապարհին)

թեպետ շարժվում էր անպետքը

ու հագնվում

... ճիշտ նրա պես

bottom of page